linkedin logo bw
twitter logo bw
facebook logo bw

WERKNEMERS ZIJN WEGWERPPRODUCTEN?

31/10/2016 Geschreven door 

De ontslagen bij ING, een zijn mening zeggende HR-verantwoordelijke en de vakbondsreacties hierop toonden – weer eens – de schrijnende vete ‘werkgever-werknemer.’

De werkgeverszijde: ‘Mensen met een goed betaald contract gaan op hun lauweren rusten en werken niet aan hun lange termijn carrière. We leven in een wereld van royale arbeidsvoorwaarden, rigide ontslagstelsels en hoge ontslagvergoedingen. Werknemers zitten in een ivoren toren en zien geen evoluties, geen veroudering van hun kunde, geen overbodig worden van hun job.’

De reactie van werknemerszijde: ‘Arbeidsvoorwaarden worden bepaald door de economische context. Werknemers zijn wegwerpproducten die getolereerd worden zolang het bedrijf uit hun job hoge winst kan puren en ze niemand goedkoper kunnen vinden. Internationale bedrijven krikken op gezette tijden hun aandelenwaarde op door op mensen te saneren. CEO’s verdienen er een flinke jaarpremie aan. Invoeren van nieuwe technologie is steeds een gepast excuus om personeelsontslag te lanceren.’

Keerzijde van de medaille

Elke medaille heeft twee kanten: de kop (van jut) en de (pas)munt. Voor de werkgever is de werknemer een belangrijk – waarschijnlijk essentieel – deel van het bedrijfskapitaal. Maar voor wie het kapitaal financiert, is elke cent die als investering in het bedrijf gaat, er één te veel. Kapitaal moet winst op omzet en winst naar de aandeelhouders genereren.

De werknemer daarentegen weet dat de werkgever zijn inkomen betaalt. En zonder geld valt niet te leven. Wat men ontvangt is echter steeds te weinig voor de te leveren inspanning. En het werk is een zware belasting op het privéleven, op zijn levensflexibiliteit. De kloof tussen beiden is ontegensprekelijk. Maar in de rand wil ik toch opmerken dat deze tegenstelling nooit zo wordt geuit. In de gesprekken tussen de sociale partners spreekt iedereen van wat hij moet ‘afgeven’ en dus niet zelf kan behouden. En iedereen verwijt zijn ‘verlies’ aan de ‘tegenpartij.’

Wordt er ooit wel gekeken wat een rechtvaardig ‘loon naar werken’ en ‘loon op kapitaal’ is?

Het inkomensvraagstuk oplossen

En hoe het inkomensvraagstuk oplossen voor iedereen die – om gezondheidsredenen, om kennisredenen, om gelijk welke reden – uit de boot valt? Laten we het bij het bedrijfsleven houden en enkel kijken naar het ‘loon naar werken.’

Hoeveel bedrijven (of werknemers) kunnen de loonkost versus haar opbrengst berekenen? Wat is de toegevoegde waarde en de redelijke vergoeding van iemand in zijn specifieke job? Van de CEO tot de schoonmaker?

We staan aan de vooravond van de ‘big data’-revolutie. Maar ik betwijfel of deze zal toelaten de normen en toepassingen rond ‘rechtvaardig samenleven’ te kwantificeren. In het milieu gaat het permanent over duurzaamheid, over een cradle-to-cradle benadering. In onze samenleving gaat het echter enkel om de oorlog: ‘Wat kunnen we van de andere afpakken om op zijn kap méér te hebben.’ Het gaat zelfs niet om een streven om ‘het beter te hebben.’ Dat zou echter wél de aanzet kunnen zijn naar duurzaam denken. Wie start? 

 

Alfons Calders

 
Ir. Alfons Calders is consultant en expert technologie. Hij werkte als journalist voor Roularta en was onder meer hoofdredacteur van het vakblad Industrie Technisch & Management (ITM).
 
Alfons Calders est ingénieur et expert freelance. Il a 39 ans d'expérience comme directeur de rédaction, rédacteur en chef de revues techniques faisant autorité et de leurs sites Web.

Content Partners

logoIMmetrand

INDUMOTION

InduMotion vzw is de Belgische vereniging van fabrikanten, invoerders en verdelers van diensten en materiaal voor …

Lees meer ...

 

 

 

Partners

logoAM216